G8: Genk Station- Zwartberg-Opglabbeek-Nieuwe Kempen-Louwel

Al wandelend geschreven.
Moeizaam en vloeiend.
De route was: Genk Station- Torenstraat Zwartberg

G4: Bokrijk - Winterslag - Genk-Station- Gelieren

Al wandelend geschreven.
De route was: Genk-Station tot eindhalte Domein Bokrijk.
Wat lijkt Genk toch hard op de Belgische kustgemeenten en steden!

G1: Sledderlo-Genk-Station-Waterschei-Zwartberg

Al wandelend geschreven.
Route was G1: Van Genk- Station tot halte Onderwijslaan in Waterschei.
Veel ervaringen, overkomingen.
De woorden zijn terug te vinden bij de pagina's.(linkse kolom, bovenaan)

Protocol: Al wandelend schrijven

Ik ga al wandelend schrijven. Gedichten schrijven. Gedichten als ervaringen. Gedichten zijn een voorbeeld van een innerlijke taal. Een taal waar alles gedacht kan worden. Een zelfgesprek. In wat volgt enkele protocollaire eisen die ik dien te volgen.

Schrijven

- wandelen-noteren-wandelen-noteren

- neerschrijven in notablok

- wat in mij opkomt: gedachten, gevoelens, indrukken,…

- niet opnieuw beginnen, elk woord is van belang en mag gedacht en geschreven worden

- niet meer herschrijven nadien, dat is het materiaal

- vormgeving kan je nadien wel nog veranderen

Route

- buslijnen, stadslijnen(aangeduid met Gnr (1,2,3,…) afstappen,

  op basis van Netplan stedelijk gebied Genk

- welke stadslijn willekeurig kiezen

- busroute exact volgen

- routes aanduiden op stadsplan

“Terug op mijn rails na ontsporing!”

Misschien iets te zwaar uitgedrukt, de blogtitel, maar geeft wel weer wat ik bedoel.

Niet genoeg ‘geluisterd’ naar mijn innerlijke zelf, mijn echte gedachten. Wel afgeweken van mijn oorspronkelijke uitgangspunten en ‘verdwaald’, op een zijspoor.

De sessie met Wim, opheldering. Terug op de rails. Wat was die rails ook alweer? Wat zijn de sporen, de wegen die ik wil berijden, bewandelen?

Wat: Enkele aanpassingen aan wat ik tot hiertoe (vanaf januari tot nu) heb gedaan. Waarmee ik bezig ben geweest, energie heb ingestoken. Eigenlijk was dat energie steken in een zijweg, een zijspoor dat u doet afdwalen van wat uw innerlijke zelf, u zegt. Gewoon luisteren naar, lezen van mijn eigen woorden. Ik ga uit van een innerlijke taal, een onzekere  taal, een taal vanuit mijzelf. Zonder doel of te bereiken effect.

(aanpassingen tov stand van zaken 01/03/2012, zie pagina’s linker kolom)

Eerdere (te behouden) uitgangspunten:

- Een innerlijke taal, vanuit uzelf, een onzekere taal

- Gedichten als vorm/medium voor deze innerlijke taal

- Gedichten als ervaringen (!!)

- Gedichten als thick text

Zijspoor:

-Doel, om, om ,om, wil, verwachting, in de hoop dat,…

- Mensen willen inspireren, doen nadenken

- Genk laten spreken via gedichten

- Hoe worden gedichten in de openbare ruimte gebracht?

- Denken als een stadsdichter (gelegenheidsgedichten voor bepaalde plaats of festiviteit)

=> Ik heb geen doel, ik wil niks.

=> Wel innerlijke taal, vanuit mezelf!!!

Terug op de rails

UP: Innerlijke taal staat voorop, ervaringen, schrijven vanuit ervaringen, schrijven als een spreken dus: alles ‘op mezelf betrekken’.

Concreet:

- niet: vragen stellen (~vorige protocol) aan mensen, neerschrijven, materiaal verzamelen en dan een tijd later vanuit dit materiaal vertrekken en een gedicht schrijven

- wel: vragen ‘verplaatsen’ naar mijzelf, wat ervaar ik als ik door Genk ga? Wat overkomt mij?

=> De verhalen in Genk, die centraal staan of stonden in de eerdere ideeën als verhalen van de mensen, die vertaald worden via mij, op verschillende tijdstippen met heel veel filters/vertalingen/ tussenstappen, worden nu niet langer hun verhalen maar mijn verhalen.

=> Gedichten als ervaringen, of beter nog, ervaringen als ervaringen!

Mijn spoor(ipv te volgen spoor):

2 aspecten aanpassen(schrijfproces/werkwijze en vormgeving van gedichten)

Niet langer: - naar Genk om stof te verzamelen en nadien gedichten te schrijven

                   - kijken hoe gedichten in steden in de openbare ruimte gebruikt worden en iets 

                      Anders, iets dat nog niet gedaan is, doen

Wel: - obv bepaald ‘systeem’ (bv. busroutes) door Genk gaan en terwijl, automatisch schrijven, dit is het materiaal! , (niet nog eens herwerken) => Wel vastleggen in protocol, uzelf dingen opleggen.

         -   vormgeving op andere manier dan stadsdichters, poëzieroutes,… (nog uit te werken)

Opmerking: andere vormgeving heeft te maken met kritische blik tov universaliteit van de taal en Gemeenschap in taal. Meer in de richting van klanknabootsingen of onomatopeeën (later meer hierover).

Hoe is ’t. Gedichten in ’t stad.

Joke Van Leeuwen was gedurende twee jaar (2008-2010) stadsdichter van A’pen. Samen met Bob Takes heeft zij enkele van die gedichten in de openbare ruimte ‘geïntegreerd’, of geharmoniseerd??

De output van dit project, met tekst en uitleg, is gebundeld in het boekje Hoe is ‘t. Gedichten in ’t Stad. Hieronder een lijst van de, wat Van Leeuwen noemt, gelegenheidsgedichten, die niet enkel in de Binnenstad, maar ook in de Antwerpse randgemeenten te zien zijn of waren.

De lijst vermeld de titel, het onderwerp, de vormgeving en plaats. Dit laatste is niet onbelangrijk. Vaak zijn ze op zoek gegaan naar een harmonie tussen plaats en inhoud. Als je een gedicht schrijft voor een bepaalde wijk, straat, park,… dan is het ‘logisch’ dat het gedicht ergens in die buurt geplaatst wordt.

Je zou de lijst ook kunnen zien als een wandeling door Antwerpen.

Titel	Plaats	Onderwerp	Vormgeving
Hoe is ‘t	Sint -Jacobsmarkt	Mensen	Digitaal gedicht op gevel Universiteits-gebouw
Hier	Kievitbuurt Borgerhout	Wind, verzet van de buurtbewoners tov verbouwingsplannen	Tekeningen en gedicht in plakfolie tegen een raam.
Je bent er	Park Spoor Noord	Wat je kan doen in het park.	Op doek tegen oud Stationsgebouw
Zo is poëzie misschien	Letterhuis Minderbroedersstraat	Poëzie	Digitaal gedicht.
Zonder	Tijdens een demonstratie	Personen zonder papieren	/(voorgedragen)
Bouwblok	Lange Winkelstraat	Doorwaadbaarheid van de bouwblokken	Geschreven op raam Design Center, uitgegeven in Bouwblokkenboek.
Trouwen	Trouwboekjes	Trouwen	Gedrukt op trouwboekjes
Blijft bij ons	Hoogstraat	Dood Wannes Van De Velde	Uitgegeven in verschillende kranten
Ben ik	Theaterplein, Het Paleis	Kindermishandeling	Plakfolie op dak
Schoon volk	Atlasgebouw Carnotstraat	Mensen en diversiteit	Geschilderd op muur en vloer
Voor JVL	Schoonselfhof	Leven/Dood/ collectief nabestaanden	Voorgelezen op begrafenisplechtigheid (eenzame uitvaart)
Vader	Sint- Andrieskwartier	Willem Elsschot, andere vaders	Ingesproken
Elfhonderd meter gedicht	Sint-Anna Tunnel	Verdwijning St. Annadorp	Plakfolie (1100meter)
Liedje voor de Kanaalzone	Kanaalzone, Kronenburg en ‘t Dokske	‘Gedoe en gesappel van alledag’.	Geschilderd op gevel BOSTO-gebouw
Na het ARUP-rapport		Tunnel of Lange Wapper?	Ingesproken
Aan een olifantje		Mensen tav Khai Mook	Ingesproken
MDDLPNT	Veltwijck Park, Ekeren en Zandvliet	Hangjongeren	Ingesproken, geschilderd op een zitbank
De haven in 2009	Lillo, Havencentrum	Het werk in de haven	Ingesproken, op ruit in Havencentrum
Dag klein kindje in ’t stad	stadscrèches	Kinderen	Kartonboekjes
Mensen van Antwerpen	reclamezuilen, OCMW, ziekenhuizen	Antwerpenaren	Ingesproken, poster

Hoe is 't

http://www.youtube.com/watch?v=7zvZajTqeSM

Elfhonderd meter gedicht 

Hier

MDDLPNT



Bronnen:

Takes, B.,  & Van Leeuwen, J. (2010). Hoe is 't. Gedichten in 't stad. Amsterdam: Querido Uitgeverij BV.

- http://www.stadsdichterjokevanleeuwen.be/

- http://www.bobtakes.com/

- http://www.querido.nl

Openbare ruimte als drager van de gedichten.

** Hoe kun je inhoud, vorm en omgeving laten harmoniëren? **

Chantal Akerman: Too far, too close

Een tentoonstelling in het M HKA. Een inkijk in het werk van Chantal Akerman, een Belgische cineaste. Enkele zaken die mij zijn bijgebleven en die misschien waardevol zijn om in mijn achterhoofd te bewaren en mee te nemen in mijn zoektocht naar een (openbare) vormgeving aan gedichten.

“ Ook al zij het zo, voor mij is er geen verschil tussen documentaire en fictie.”

“ Als ik als streng wordt gezien, is dat omwille van het feit dat ik het alledaagse wil presenteren. Anderen gaan naar de cinema om het alledaagse te ontvluchten.”

D’est: au bord de la fiction, 1995

24 Monitors, tv-schermen in groepjes van drie, triptieken. Ze tonen beelden van verschillende Oost-Europese landen, kort na de val van de Berlijnse muur. Landschappen, portretten, rijen wachtende mensen,…



Chantal Akerman, D' Est , 1993 film still

=> Beelden spreken mij aan, ze tonen mensen tijdens hun alledaagse bezigheden. Vooral wachten op de bus, het vliegtuig, de trein,… Het gure weer, de sneeuw, de dikke jassen zijn er niet over, ze geven weer hoe het is, ze tonen een stukje real time, een stuk realiteit.

Marcher à côté de ses lacets dans un frigidaire vide, 2004

Een spiraalvormige installatie met doeken waarop via een projector in de hoek van de ruimte, een tekst wordt geprojecteerd. Fragmenten uit het dagboek van Akermans grootmoeder, overleden in Auschwitz, aangevuld met gedachten van Akerman zelf, diens zus en moeder, vormen de inhoud. De bezoeker kan door de spiraal lopen.



Chantal Akerman, Marcher à côté de ses lacets dans un frigidaire vide, 2004
(Part 1) courtesy the artist and Marian Goodman Gallery, Paris / New York photo M HKA

M HKA, collectie hedendaagse kunstwerken van verschillende kunstenaars.

- Een schilderij op de grond geschilderd

- Voorbijflitsende teksten op een digitaal bord (bv. ‘Fear is the greatest incapacitator’).

- Een regenboog die hoog op de muur hangt

- …

=> Belang van overeenstemming van uw kunstwerk en de plaats of wijze waarop het in de openbare ruimte (ditmaal wel in een museum) geplaatst is.







Try out: Enkele bedenkingen

* Tijdens markt meer respons dan in de namiddag. Misschien hebben de mensen dan niet echt een specifiek doel en zijn ze ‘gewilliger’ om te praten.

* Verschillende vragen werken niet of voelen aan als opdringerig. Bv. Waar gaat u naartoe?

Soms krijg je hier zeer korte antwoorden op.

* Vrouwen meer respons, meer vertellen dan mannen. (gewoon een vaststelling)

* Vaak eenzijdig ‘publiek’: ouderen, bejaarden,… Dus ook op andere tijdstippen gaan.

* Ik koos er bewust voor om zonder notaboekje of kaart rond te lopen. Dan gaat het minder makkelijk dan tijdens de introductieweek wanneer je toch meestal met kaart en notaboek rondliep.

MAAR:

* Mensen zijn vaak pas open wanneer je zegt dat het voor school is. Ze vragen meestal “Waarom vraagt u dit?”

=> Eigenlijk is het niet de bedoeling dat ze dit weten, het zouden gewone gesprekken moeten zijn, zonder dat de mensen iets ‘speciaals’ antwoorden omdat het iemand is die dat wil weten voor school.

=> Ik probeer vaag te blijven door te zeggen dat ik geïnteresseerd ben in wat mensen aan het doen zijn, waar ze naartoe gaan,… . De reacties hierop zijn wisselend. Sommige hebben door dat het voor school is, anderen zijn toch verbaasd, nog anderen geven zeer gewillig en vriendelijk een antwoord en gaan in gesprek, ongeacht ‘voor wat’ het is.

Conclusie:

Eigenlijk wil ik gewoon ‘verhalen’ te weten komen. Alle antwoorden die mensen geven en hoe zij zich gedragen is een verhaal. Er zijn geen goede en foute antwoorden, je mag niet willen dat alle mensen vriendelijk en goed reageren op uw vragen, poging tot gesprek. Elk individu zegt wat hij of zij te zeggen heeft, meer niet. Maar dat is al heel wat!! Je ervaart heel veel op heel korte tijd, nu nog ervaringen en gedachten omzetten in woord. Stof genoeg eigenlijk, wat wil je nog meer…