Labo: oefenpresentatie Carolien Van den Schoor
Stand van zaken: 22/12/2011
Beeld van Genk
Genk is een plaats waar geen echte gesprekken meer plaatsvinden. De mensen zijn vriendelijk maar de communicatie blijft oppervlakkig. De mensen van Genk zijn doof voor elkaar, ze kennen elkaar niet. De mensen komen niet meer buiten. Buiten zichzelf,…
Doel: vertrekken vanuit het individu, ieder heeft zijn eigen verhaal
=> de verhalen in Genk laten zien, de binnenkant van Genk zichtbaar maken
Soort van spreken?
Wat is mijn visie over hoe een pedagoog zou kunnen speken?
Geen traditioneel spreken obv pedagogische regels/ methoden. Bepaalde stappen en zo doel bereiken. Geen mening verkondigen en gelijk hebben, geen beleren en zeggen wat ze moeten doen om meer gemeenschap te creëren. Wel een onzekere spreken, vanuit uzelf. Niet geadresseerd aan doelgroep om een vooraf bepaald effect te bereiken. Wel een innerlijke taal, een gesprek met zichzelf( ruwe gedachten).
1ste idee: Blog
Mijn eerste idee was om met mijn blog de mensen proberen te inspireren. Aan te spreken en hen te doen nadenken. Een aarzeling te zijn in hun denkproces.
Ik heb het bestaan van mijn blog kenbaar gemaakt op verschillende facebookpagina’s.
(Jeugdraad Genk, Jeugddienst, Stad Genk, Iedereen Genkt, Genk on stage, KRC Genk, Bib Genk)
MAAR: Geen reactie. Er komen wel mensen kijken via de link op facebook maar ze laten niets achter. Ook enkel de mensen die toegang hebben tot internet kunnen mijn blog lezen.
Het soort van onzekere, ongeadresseerde spreken past niet op een blog, is niet wat mensen verwachten van een blog.
Conclusie: Blog is niet juiste medium. Wel mensen overvallen, confronteren. ‘Dwingen’ om te lezen.
Kritisch
Waar is gemeenschap in dit idee? Deze vraag naar gemeenschap houdt mij tegen om, analoog aan pedro Costa, een project te maken dat verder gaat dan wat al gemaakt is. Niet zomaar de pedagogische methoden toepassen/overnemen en er een andere naam aan geven.
~ Costa: geen cinematografie => geen pedagogie ( verschilllende stappen => doel)
Proberen te zorgen voor vuur, iets dat brand, iets dat de mensen raakt.
Daarom afstappen van de vraag ‘wat kunnen wij doen om meer gemeenschap te creëren?’
Wel focussen op hoe Genk zichtbaar maken, Genk laten spreken.
Hoe kan ik Genk concreet laten spreken?
Stem geven aan het volk!
Hoe een stem geven aan het volk? Via interviews. (Kvale)
UP: traveler metaphor
Het verhaal achter de geïnterviewde leren kennen. Kennis over zijn dagelijks leven.
Een aantal aspecten:
Meaning: betekenis achterhalen van wat subject zegt
Kwalitatief: woorden, genuanceerde beschrijvingen
Descriptief: beschrijvingen gegeven => gedichten
Change: tijdens IV ideeën veranderen owv reflectie
=> mensen buiten komen, zichzelf op het spel zetten
Met opzet naïef zijn: ! bewust van eigen vooroordelen,…
Dit dan in gedichten gieten. Waarom? Volgt later nog.
Vraag: als pedagoog of de mensen zelf gedichten laten schrijven MAAR: al een spreken opdringen en je wil juist niet beleren.
Aanname: (Rancière) gelijkheid: Wil tot horen en wil tot spreken.
Geen vaste betekenis aan taal, aan woorden. Elk individu geeft aan de woorden betekenis op dat moment, elke keer weer. Will to meaning.
=> ook Walser: Iedereen leest/ begrijpt hoe hij leest/begrijpt.
Je kan dus geen bepaald pedagogisch spreken hebben en de mensen dwingen om de zaken op eenzelfde manier te begrijpen als jij doet.
Gedichten zijn een voorbeeld van een pure taal, een juiste taal, een innelijke taal waar je (meest) in aanwezig bent. Een juiste taal die overeenkomt met wat je denkt, zeggen wat je wil zeggen, een bepaalde boodschap overbrengen.
Gedicht wil geen gelijk hebben, geen mening verkondigen.
Kunnen wel een kunstvorm zijn en fungeren als idioot. De mensen laten nadenken over. Inspireren, aanspreken…
Walser: quote
Opm: Iedereen begrijpt/ leest zoals hij begrijpt.
Gepland
- gedichten: op zoek gaan hoe gedichten gebruikt worden om een boodschap over te brengen
Waar gedichten in steden te zien zijn, publiek.
- interviews: hoe? Waarover? Opnemen of niet?
