“Terug op mijn rails na ontsporing!”

Misschien iets te zwaar uitgedrukt, de blogtitel, maar geeft wel weer wat ik bedoel.

Niet genoeg ‘geluisterd’ naar mijn innerlijke zelf, mijn echte gedachten. Wel afgeweken van mijn oorspronkelijke uitgangspunten en ‘verdwaald’, op een zijspoor.

De sessie met Wim, opheldering. Terug op de rails. Wat was die rails ook alweer? Wat zijn de sporen, de wegen die ik wil berijden, bewandelen?

Wat: Enkele aanpassingen aan wat ik tot hiertoe (vanaf januari tot nu) heb gedaan. Waarmee ik bezig ben geweest, energie heb ingestoken. Eigenlijk was dat energie steken in een zijweg, een zijspoor dat u doet afdwalen van wat uw innerlijke zelf, u zegt. Gewoon luisteren naar, lezen van mijn eigen woorden. Ik ga uit van een innerlijke taal, een onzekere  taal, een taal vanuit mijzelf. Zonder doel of te bereiken effect.

(aanpassingen tov stand van zaken 01/03/2012, zie pagina’s linker kolom)

Eerdere (te behouden) uitgangspunten:

- Een innerlijke taal, vanuit uzelf, een onzekere taal

- Gedichten als vorm/medium voor deze innerlijke taal

- Gedichten als ervaringen (!!)

- Gedichten als thick text

Zijspoor:

-Doel, om, om ,om, wil, verwachting, in de hoop dat,…

- Mensen willen inspireren, doen nadenken

- Genk laten spreken via gedichten

- Hoe worden gedichten in de openbare ruimte gebracht?

- Denken als een stadsdichter (gelegenheidsgedichten voor bepaalde plaats of festiviteit)

=> Ik heb geen doel, ik wil niks.

=> Wel innerlijke taal, vanuit mezelf!!!

Terug op de rails

UP: Innerlijke taal staat voorop, ervaringen, schrijven vanuit ervaringen, schrijven als een spreken dus: alles ‘op mezelf betrekken’.

Concreet:

- niet: vragen stellen (~vorige protocol) aan mensen, neerschrijven, materiaal verzamelen en dan een tijd later vanuit dit materiaal vertrekken en een gedicht schrijven

- wel: vragen ‘verplaatsen’ naar mijzelf, wat ervaar ik als ik door Genk ga? Wat overkomt mij?

=> De verhalen in Genk, die centraal staan of stonden in de eerdere ideeën als verhalen van de mensen, die vertaald worden via mij, op verschillende tijdstippen met heel veel filters/vertalingen/ tussenstappen, worden nu niet langer hun verhalen maar mijn verhalen.

=> Gedichten als ervaringen, of beter nog, ervaringen als ervaringen!

Mijn spoor(ipv te volgen spoor):

2 aspecten aanpassen(schrijfproces/werkwijze en vormgeving van gedichten)

Niet langer: - naar Genk om stof te verzamelen en nadien gedichten te schrijven

                   - kijken hoe gedichten in steden in de openbare ruimte gebruikt worden en iets 

                      Anders, iets dat nog niet gedaan is, doen

Wel: - obv bepaald ‘systeem’ (bv. busroutes) door Genk gaan en terwijl, automatisch schrijven, dit is het materiaal! , (niet nog eens herwerken) => Wel vastleggen in protocol, uzelf dingen opleggen.

         -   vormgeving op andere manier dan stadsdichters, poëzieroutes,… (nog uit te werken)

Opmerking: andere vormgeving heeft te maken met kritische blik tov universaliteit van de taal en Gemeenschap in taal. Meer in de richting van klanknabootsingen of onomatopeeën (later meer hierover).